Mac vísitalan er Macfrábært Macfyrirbæri

Það eru komin 5 ár síðan ég Macforðaði mér út af Macdonalds eftir að hafa Macslafrað í mig einum Macsveittum. Þegar maður getur ekki Machreyft sig venjulega fyrir Macfitu þá er kominn tími á að Machypja sér. Svo ég Mactali ekki um að Mackynhvötin Mactvöfaldaðist eftir að ég Macdrullaði mér að hætta þessari Macvitleysu.

Er það ekki orðið merki um að heimurinn sé orðinn of gráðugur, feitur og latur þegar það er komin vísitala sem reiknar hvar er fjárhagslega hagstæðast í heimi að  að drepa sig á viðbjóð.

Eitthvað held ég að sagt yrði ef tekin væri upp svipuð vísitala um tóbak. Hvar er hagstæðast að fá sér pakka af Malbaró?

Hint fyrir ykkur Macsnillingana.  Þegar er orðið næstum heilbrigðara að borða kassan utan af borgaranum daglega enn að borgaran sjálfan þá er fokið í flest skjól.

Ísland tapar efsta sætinu í Big Mac vísitölunni

Athugasemdir

[Helga Dóra, 26.7.2008 kl. 11:47]

Er sammála þér með eituráhrif Makkanns.... En finnst þú afar fáfróður þegar kemur að átröskunum....

Langaði bara svo að vita hvort þú hafir einhverja reynslu sjálfur af þeim sjúkdómi sem átröskun er. Sama hvert birtingarformið er?  

[Gissur Örn , 26.7.2008 kl. 13:02]

Að hvaða leiti finnst þér ég vera fáfróður þegar kemur að átröskunum? Á hverju byggir þú það?

[Helga Dóra, 26.7.2008 kl. 13:17]

Því sem þú sagðir um of þungt fólk í færslu hér rétt fyrir neðan.

[Gissur Örn , 26.7.2008 kl. 13:38]

Til að svara spurningunni þinni þá hef ég enga persónulega reynslu af átröskun. Ég geri mér grein fyrir að Anorexia og Búlemía eru alvarlegir kvillar sem brengla sjálfsmynd fólks og tel mig ekkert vita meira en það sem ég hef lesið um þá kvilla.

Hitt er annað mál að ég tala aldrei um þá kvilla í greinunum mínum. Oftast tala ég um offitu og vandamál tengd henni. Og þau hef ég séð oft og mörgum sinnum breytast með breyttum lífsstíl.

Að verða of feitur er leti á sinn hátt. Við búum á landi þar sem enginn þarf að verða 40-100 kílóum of þungur en samt erum við að horfa á heila kynslóð verða þannig. Af hverju er það? 

Í greininni sem þú ert væntanlega að tala um fer ég hörðum orðum um feitt fólk. Ekki vegna þess að ég sé einhver nasisti heldur vegna þess að það þarf að segja þetta. Fólk þarf að gera sér grein fyrir því að offita er ekki persónulegt mál heldur lífstíll sem fólk velur sér og tekur fleirri með sér. Þegar allt verður að vera fljótara, auðveldara og aðgengilegra þá missir fólk sjónar á því að það er að taka börnin sín með sér á matarfylleríið og skilur svo ekki af hverju börnin  þeirra eru að falla í skóla vegna þreytu og hreyfingaleysis ásamt því að vera með brenglaða sjálfsmynd.

Hvað leggur þú annars til að við gerum frekar en að gera þetta vandamál sýnilegra með umræðu? 

[Helga Dóra, 27.7.2008 kl. 02:21]

Anorexía og búlimía eru tvö birtingarform átröskunar. Lotuofát er eitt formið.... Ég er með átröskun. Ég er með sjúkdóm sem er í senn líkamlegur og andlegur... Ég hef margra ára kvöl og pínu að baki og leyfi mér að fullyrða það að mín ofþyngd í gegnum árin hefur ekkert haft með leti að gera... Ég er búin að vera, eins og svo ótal margt fólk sem ég þekki, að djöflast allan annskotann til að ná tökum á átinu og þyngdinni. Vera í ræktinni, prófa duft, pillur, plástra, te, og fleira og fleira sem er í boði... Það er ekki leti að vera að alltaf að prófa nýtt og reyna að finna leiðir....

Þegar kemur að vissum fæðutegundum er ég eins og alkinn þegar hann drekkur, eða finnst þér það kannski vera aumingjaskapur þegar fólk er áfengissjúkt og ræður ekki við að drekka? Allavegana, sumar fæðutegundir virðast vinna þannig í mér að ég get ekki hætt að borða þær ef ég byrja. Átröskunum fylgir sjálfshatur og niðurrif á sálinni í sinni verstu mynd. Sektarkennd að geta ekki borðað eins og venjulegt fólk... Þráhyggja um matinn. Feluleikurinn, fara í nokkrar búðir svo að búðarfólkið "fatti ekki" hvað ég er að troða miklu í mig. Troða í mig mat svo að ég get varla andað og á endanum taka ákvörðun um að kasta matnum upp til að losa um. Byrja svo allt upp á nýtt aftur...

Leita til lækna, geðlækna, sálfræðinga, miðla, sjúkraþjálfara, einkaþjálfara, næringarfræða,hugræna atferlismeðferð, viðtöl á Reykjalundi, í oa, gsa, aba, (sem eru 12 spora samtök) alltaf að leita að lausninni við vandamálinu.....

Liggja grátandi, kvöld eftir kvöld, biðjandi Guð eða bara einhvern að taka frá sér matinn, öskra á hjálp að geta bara borðað eins og venjuleg manneskja. 

Ná árangri í einhverri "lausninni" í smá tíma, líða betur og þráhyggja hugans nær svo að telja manni trú um að maður hafi verið svo duglegur að það er í lagi að leyfa sér núna, bara þessa einu sneið og þá rúllar allt af stað aftur.....

 Taka þá ákvörðun að fyrirfara sér.... Undirbúa það vel, gugna svo á því, grátandi í fanginu á vini, enda í 10 daga á geðdeild.... Bara afþví að ég sé ekki fram á það að ná tökum á að borða eins og venjuleg manneskja.... 

Ef þú vilt segja að ég sé löt þá er það þitt að eiga við það.

Lausnin fyrir mig er að taka út þær fæðutegundir sem valda mér fíkn og vinna reynslusporin 12 til að ná að rétta af beygluna sem er í hausnum á mér. Nota þau sem verkfæri að þráhyggjan nái ekki tökum á mér aftur og aftur... 

Er búin að vera í minni lausn í 11 mánuði núna og léttast um 30 kíló af þessum rúmu 40 sem ég þyngdistu um í síðast ofáti sem varði í 18 mánuði.

Það sem ég er  búin að skrifa hér er hluti af minni reynslu af því að glíma við átröskunina ofát sem ég er haldin... Reyndar var ég í síðast ofáti farin að kasta matnum mínum upp svo að ég er búin að þróa með mér búlimíu... Átraskanir eru stigversnandi sjúkdómur sem maður losnar aldrei við... En ég get haldið honum niðri með andlegri lausn og að forðast fæðutegundir sem ég þoli ekki....

Ég er tilbúin að tala um mína reynslu nánast hvar sem er og hvenær sem er ef það opnar huga hrolafulls og fáfróðs fólks um sjúkdóminn.....

Kveðja Helga Dóra 

[J. Einar Valur Bjarnason Maack , 27.7.2008 kl. 03:49]

Gissur, rétt eins og ofát er fíkn í viss efnaskipti og áráttuhegðun þá eru hinar átraskanirnar, búlimía og anorexía líka fíkn, fíkn í sultarhormón.

Annars vil ég benda á að ég er Maackfrábær. 

[Ásgerður , 27.7.2008 kl. 11:06]

Frábær skrif hjá þér Helga Dóra, vona að þú lesir þetta Gissur, gætir kannski skilið aðeins betur um hvað átröskun / offita snýst.

[Steinunn Ósk Steinarsdóttir, 27.7.2008 kl. 13:15]

Frábær skrif Helga Dóra!!  Hlakka svolítið til að sjá Gissur svara þessu.

[Gissur Örn , 27.7.2008 kl. 14:48]

Það gleður mig að þú ert búin að ná tökum á átröskuninni þinni. Ég efast ekkert um að þú hafir gengið í gegnum miklar kvalir. Eins og ég sagði fyrr þá bæði veit ég bara það sem ég hef lesið um Anorexíu og Búlemíu og ég hef enga persónulega reynslu af þeim.

Að því sögðu þá finnst mér þú taka orð mín full mikið til þín. Þannig að við skulum algerlega koma því á hreint að mér finnst þú ekki löt. Það er stór munur á því að vera fíkill eða vera með sjúkdóm og að vera latur og feitur vegna þess að það er fljótlegara að koma við á skyndibitastað á leiðinni heim eða kaupa óhollan mat vegna þess að maður nennir ekki að skoða á umbúðirnar. Það er fólkið sem ég er að skrifa til.

Fólkið sem ég er að tala um í greininni sem ég linkaði í og það sem ég minntist á fyrr í þessari umræðu á örugglega margt sameiginlegt með þér tilfinningalega fyrir utan það að þú virðist vera búin að finna þér leið til að höndla þín mál. Ég tek eftir að þú talar mikið um fíknina þína í mat og að þú sért óvirkur alki líka. Sem er bara besta mál ef það hjálpar þér að minna þig á fortíðina til að lifa í nútíðinni.

Það er samt reginmunur á fólki sem hefur röskun sem er í hausnum á sér og fólki sem eru virkir fíklar vegna þess að það er búið að gegnsýra sjálfan sig á óhollustu frá barnæsku og gæti með 10-30 daga afeitrun komið eitrinu úr líkamanum, farið að æfa, breytt mataræðinu og haldið sér við prógröm sem virka án þess að velta sér endalaust upp úr fortíðinni og hvað allt var ömurlegt þá.

Trúðu mér ég er alls ekki að gera lítið úr ferlinu. Það hlýtur að vera ömurlegt að hata sjálfan sig fyrir að geta ekki verið „venjuleg“.  Ég hef séð tárin streima niður kinnarnar á mörgum eftir að hafa misst 20 kílóin sem það hefur tekið 15 ár að losa sig við en gekk aldrei vegna þess að fólk hélt sér aldrei við prógrammið. Ég sé þetta fólk í dag og það man ekki eftir hvernig það var að vera feitt vegna þess að það er búið að tileinka sér aðra hugsun í lífinu. Annan lífsstíl. Eitrið er farið og líkaminn vill ekki fá það aftur.

Er það kannski eitthvað sem þú reyndir mikið? Að fara í „megrun“? Það væntanlega gekk aldrei vegna þess að þú breyttir aldrei um lífsstíl heldur refsaðir sjálfri þér á meðan þú varst að missa kílóin gerandi hlutina verri þegar þú gafst upp. Sem þú væntanlega gerðir marg oft. Svo einhverja hluta vegna þá varð breyting á. Var það stimpillinn „ég er fíkill“ sem fékk þig til að breyta öllu? Þegar einhver sagði þér að þú gætir þetta ekki ein og hefðir ekki stjórn á lífinu urðu hlutirnir auðveldari þá? Þegar einhver kom með merkimiðan „átröskun“ þá varð vandamálið áþreifanlegt er það ekki?

En ef það virkar þá er það frábært. Ég persónulega myndi finna mér prógram með meira en 5% árangurs sögu en það er auðvitað bara ég.

Ég vona innilega að það gangi vel hjá þær Helga mín.

Annars væri ég alveg til í að heyra meira um hvaða fæðutegundir vekja upp röskunina þína. Gæti verið að það sé sykur í þeim?

[Steinunn Ósk Steinarsdóttir, 27.7.2008 kl. 16:11]

Hvernig á helga Dóra ekki að taka þetta til sín? Og við hin sem eigum við sama vanda að etja?

Þú byrjar úthúðunina á orðunum kæru fitubollur, þú segir að fitubollurnar séu að éta sig ofan í gröfuna og séu of latar til þess að lifa.

En að öðru, þú segir að það sé stór munur á að vera fíkill með sjúkdóm og að vera latur, hvar dregur þú mörkin? Hvenær er maður latur og hvenær fíkill? Mig langar að sjá hvar mörkin liggja, hvort er ég löt eða með sjúkdóm? Ég er ekki með anorexíu og ekki með búlemíu en ég er samt með átröskun sem kallast lotuofát. Ég er ekki í bata er ég þá kannski löt? En ekki Helga Dóra af því að hún er í bata?

Þetta kemur leti bara engan veginn við, það er bara heimskulegt að ætla að slengja því fram að allir sem séu feitir séu bara latir.

Svo að lokum þá finnst mér að þú ættir að biðja Helgu Dóru afsökunar því síðast hluti athugsemdar þinnar finnst mér bara vera hreinn og klár dónaskapur, mér finnst þú vera að reyna að tala niður til hennar og gera lítið úr hennar leið til að handa sér heilbrigðri!

[Helga Dóra, 27.7.2008 kl. 16:24]

Allir fíklar eru með "veikan haus" það er ekki hægt að vera fíkill og vera "í lagi" í hausnum... Ef við erum í lagi þurfum við ekki að deyfa okkur með einhverju, það er það sem fíklar eru að gera með áráttuhegðun sinni..

Fullt af fólki lifir hröðu, óheilbrigðu lífi og þarf "bara" að breyta um lífsstíl, borða reglulega og hreyfa sig til að verða heilbrigðari á líkama og sál. Það fólk er ekki fíklar.... Eins er auðvitað til fólk sem nennir ekki að elda, hefur ekki gaman að því og er í vítahring með þyngdina sína þess vegna, það eru oftast fleiri vandamál á bak við það.... Margra ára reynsla mín að umgangast of feitt fólk segir mér að þetta fólk er í minnihluta....

Algjörlega er sykur ein fæðutegundin sem veldur mér fíkn, enda borða ég engan sykur nema í sumum ávöxtum. Ég borða ekki heldur hveiti og mjöl tegundir, og ekki sterkju....

Margir halda að það sé nóg að sleppa hvítum sykri, en fruktósi, lactósi, corn sýróp, hunang í hvaða mynd sem er veldur allt fíkn hjá fíklum.   Hveiti, heilhveiti, bygg, spelt og fleiri tegundir eru allar undir sama hatti hvað varðar kolvetni sem valda fíkn. Mis flókin samt sem verður til þess að líkaminn er fljótari að melta sumt en annað....

Annað sem ég þarf að gera sem fíkill sem getur ekki stoppað þegar ég byrja er að ég vikta allan mat sem ég borða. Þá veit ég að ég er að fá nóg bensín fyrir líkamann, ég er ekki að svelta mig og ég er ekki að borða of mikið. Akkúrat það sem kroppurinn þarf til að lifa daginn af....

Og að lokum AUÐVITAÐ er það mikill léttir að fá að vita að ég er með sjúkdóm em ég get náð tökum á og það er erfitt að gera það ein..... Alveg eins og það er léttir fyrir tengdamömmu að vita að hún er með krabbamein og getur ekki sigrast á því ein. Hún þarf á læknum og lyfjum að halda til að reyna að sigrast á því....

"Forréttindin" við minn sjúkdóm er að ég get með hjálp, haldið honum niðri. Ég hef ekki drukkið áfenga drykki eða notað önnur hugbreytandi efni núna í 12 ár og þess vegna er líkamlega ofnæmið mitt ekki að kalla á meira.... Ég er á fundum og minni mig á fortíðina mína til að þráhyggjan nái ekki tökum á mér og selji mér það ekki að ég geti núna notað mér að skaðlausu. Ég hjálpa líka öðrum til að minna mig á hvernig ég var og hvert ég vil ekki fara aftur.... 

Það er vera fíkill er ekki stimpill sem maður fær.... Eða er það? Er tengdamamma með stimpil að hún sé með krabbamein? Var pabbi með stimpilinn "hjartasjúkdómur"

Ég veit að ég var búin að segja að lokum, en langar að segja meira.  Gott að þú sjáir pínu að það er hægt að vera feitur vegna sjúkdóms. Ég valdi ekki að vera feit. Langar ekki að vera feit. Ég tek þetta til mín af þeirri ástæðu einni að fólk sem fullyrðir það að við séum löt er ekki að opna nein augun fyrir neinu... Fólk sem á við þetta vandamál að stríða er búið að reyna þína aðferð að hreyfa sig meira og borða minna svo oft og hún bara virkar ekki fyrir okkur... 

Þú talar ekkert um það í greininni þinni að þú sjáir það að lotuofát sé til... Þú talar ekki um það í fyrsta svari þínu til mín að það sé til. Bara anorexía og bulimía eru sjúkdómar sem þú hefur ekki reynslu af og þá ekki skoðun...... Þú fullyrðir á báðum stöðum að við séum feit afþví að við erum löt... Það er það sem mér fannst fáfræði og hroki. Nauðsynlegt að taka fram um hvað þú ert að tala.... Ef ég segi að allir karlmenn séu fífl er ég þá ekk að fullyrða að allir karlar séu fífl. Það er erfitt að reyna svo að halda því fram að ég hafi nú ekki verið að tala um alla menn. Bara pínu hluta af þeim.

Drullu langar að sjá mynd af þínum fullkomna líkama og vita hvurslags fullkomu lífi þú lifir að finnast þú geta dæmt svona.....  Oft er það sagt að hroki leið fólks til að fela ótta sinn....Get lofað þér því að ef þín leið til að vekja athygli á vandanum er engan vegin rétt.... 

Fólk sem er að reyna að ná tökum á sínu áti og sinni þyngd veit fullkomlega að það að borða minna og hreyfa sig meira er málið.... Sennilega búið að reyna þá aðferð oftar en þú getur ýmindað þér... Það hjálpar ekki að segja þeim að fara í ræktina og borða minna.... Það er bara þannig.... Við vitum þetta en getum þetta ekki.

Ég vona að þessi litli hópur sem þú ert núna að segja að þú sért að tala um, lesi skrifin þín og fari að hreyfa sig meira og minna...... Við hin þurfum raunhæfa lausn við sjúkdómnum sem við erum með...

[Helga Dóra, 27.7.2008 kl. 16:43]

Hvaða leið ertu að segja vera bara með 5% árangur? Mína leið? Veistu hvaða leið ég er að nota??? Var nebblilega ekki búin að tala um hana....

[Gissur Örn , 27.7.2008 kl. 18:07]

Kæra steinunn: Ég hélt því aldrei fram að allir feitir séu latir. Kannski er það sagan sem þú segir sjálfum þér til að réttlæta einhverja reiði gagnvart mér og því sem ég skrifaði. Þú segir að þú sért með lotuofát. Hvernig lýsir það sér? ofétur þú sem sagt í lotum svona eins og fullt fólk drekkur í túrum? Finnst þér þú löt vegna þess að þú ert ekki í bata?

Þú mátt vera reið yfir átröskuninni þinni eins mikið og þú vilt en ekki blanda mér inn í  kerfið sem þú notar til að sannfæra sjálfan þig um að borða. Ofát er ofát en ef þú þarft að gefa því nafn til að díla við það þá er það auðvitað bara besta mál. Gangi þér vel að berjast við þetta. Hét þetta ekki annars lotugræðgi áður? Eða er græðgi kannski ljótt orð sem má ekki nota?

Helga: Ég veit alveg ágætlega hvernig fíklahegðun er og þú lýsir henni vel hér. Ég sé að þú misskilur hugtakið "stimpill" soldið þannig að leyfðu mér að útskýra það betur. Krabbamein og hjartveiki eru ekki stimplar sem fólk gefur sér heldur sjúkdómar sem fólk veikist af. Fólk hinsvegar stimplar sig oft sem alka, ofvirka, misþroska, lotuofátssjúklinga og fleirra án þess að þjást af nokkuru þessu. Þetta gerir fólk vegna þess að það er oft betra að segja sér sögu til að réttlæta hegðun eða jafnvel hætta henni. Til dæmis sá ég þátt fyrir ekki svo löngu þar sem 4 strákar voru sagðir ofvirkir og voru á lyfjum við ofvirkni. Þegar þeir voru skoðaðir og prófaðir betur kom það í ljós að aðeins einn þeirra var læknisfræðilega ofvirkur.

Þú minntist á að nota 12 spora kerfi og ég gekk út frá því að þú notaðir það. 

Þú talar soldið um að það þurfi raunhæfa lausn við þessum kvillum og ég er alveg sammála þér þar. Hvernig væri að byrja á að kenna rétt mataræði og aukið sjálfsálit frá byrjun í barnaskóla. Auka við hreyfingu krakka í skólum og gefa foreldrum lesefni sem hjálpar þeim þegar kemur að næringu. Þá værum við að koma í veg fyrir stóran hluta af þessari hegðun sem leiðir til kvillana sem þú talar um.

Það er alltaf eitthvað meira á bakvið allt sem hrjáir fólk og ég er á engan hátt að segja að þetta sé klippt og skorið. Síður en svo. Það þarf klárlega að fara í rótina á af hverju fólk borðar eins og það gerir. Og hver ástæða er mismunandi eins og mennirnir eru margir.

Gæti verið að með því að ýta á fólk með því að kalla það latt sé ekki besta leiðin til að fara og kannski óábyrgt af mér að skrifa opið bréf til fitubolla. En þú last það. Steinunn las það og varð reið. Þú ákvaðst að kynna mig fyrir þínum kvilla vegna þess að þér fannst ég vera að koma með ranga mynd af þér. Alveg eins og að þú gengur út frá því að ég hljóti að vera í fullkomnu formi til að geta dæmt fólk eins og þú segir að ég geri. Ég er ekki að dæma fólk. Ég er að vekja upp umræður um eitthvað sem er orðin faraldur í heiminum og fólk trítar ennþá með silkihönskum vegna þess að það vill ekki móðga neinn. Sannleikurinn er bara sá að offita og sjúkdómar tengdir henni eru orðin stærsti dauðavaldur í heiminum í dag. Samt er farið með feitt fólk eins og það sé eitthvað öðruvísi en reykingarfólk til dæmis. Það er ekkert öðruvísi. Þó að það séu mismunandi ástæður fyrir því af hverju fólk er orðið feitt þá breytir það ekki því að það eru miklu fleirri orðnir of feitir í dag en fyrir 20 árum. Það er ekki vegna þess að átraskanir birtust allt í einu og urðu að faraldri. Þú veist það alveg. Þú veist að það er endalaust verið að stinga undir borð næringarskýrslum um hollustu skyndibitamatar og rotvarnarefnum bætt út í næstum allt sem maður kaupir út í búð. Þjóðfélagið heimtar allt hraðar og stærra. Auðvitað koma upp kvillar eins og anorexía og búlemía í þjóðfélagi sem vill allt fullkomið og stílhreint. Þetta er auðséð mál ef maður horfið á heildarmyndina.

Heldurðu að fólk eins og ég sitjum í einhverjum fílabeinaturni þó við höfum aldrei verið 40 kílóum  of þung? Ég hef verið 20 kílóum of þungur og það var erfitt að losna við þau. En það tók vinnu og ég varð að líta mjög blákalt í spegil og drullast til að breyta hlutum sem ég var ekkert í stuði til að breyta þá. En ég gerði það og og féll nokkrum sinnum. Það var hugarfarsbreytingin sem skipti öllu máli. Ég átti vini sem vildu ekki að ég lifði óheilbrigt og þeir voru hreinskilnir við mig. Það hjálpaði ofboðslega að hafa fólk sem laug ekki að manni og læddist ekki á tánum í kringum fílinn í herberginu. 

Það sem ég les úr því sem þú talar um mataræðið þitt í dag þá ertu bara í fínum málum sýnist mér. Kannski er kominn tími á að byggja í kringum árangurinn með jákvæðni og sjálfsöryggi. Þú ættir að vera stolt af þér. Ég er stoltur af þér.

[Helga Dóra, 27.7.2008 kl. 19:11]

Ég er stolt af mér... Nenni ekki að rífast á netinu. Nenni ekki að eyða orkunni minni í að breyta skoðunn einhvers, ég finn að það er það sem mig langar að gera...

Gangi þér líka vel.  

[Steinunn Ósk Steinarsdóttir, 27.7.2008 kl. 19:39]

Kæri Gissur,  ég er ekki reið og mér þykir miður að þú hafir túlkað svar mitt sem reiði í þinn garð. Mér getur nefnilega fundist fólk dónalegt án þess að verða reið. Skoðanir þínar gera mig ekki reiða heldur þykir mér miður að þú sért ekki betur upplýstur um þetta.

Hér  er smá pistill um lotugræðgi frá vísindavefnum: http://visindavefur.hi.is/svar.asp?id=2589

Þessi hér er tekinn af síðu Ástráðs: http://www.astradur.is/menu/annad/annad_atraskanir.htm

"Lotuofát er talin orsök offitu hjá 15-50% offitusjúklinga.  Lotuofát hefur nýlega verið skilgreint sem sjúkdómur í Bandaríkjunum og eru rannsóknir á þessum sjúkdómi skammt á veg komnar.  Kynjahlutfall þeirra sem veikjast er talið þrjár konur á móti tveimur körlum.  Þessir einstaklingar eiga sér oft sögu um miklar þyngdarsveiflur og endurtekna misheppnaða megrunarkúra með óreglulegu mataræði. 

Einstaklingar með loguofát fá átköst eins og sjúklingar með lotugræðgi og geta borðað mikið á stuttum tíma.  Þeir stríða hins vegar ekki við losunarhegðun (uppköst og þvíumlíkt) og sjúkdómurinn er ekki hluti af lotugræðgi eða lystarstoli.  Þessir sjúklingar eru oft fullir af skömm og sektarkennd yfir ástandi sínu og mikil streitueinkenni geta fylgt sjúkdómnum."

[Gissur Örn , 27.7.2008 kl. 20:25]

Þá veit ég það

[Helga Dóra, 27.7.2008 kl. 20:38]

og hana nú